و لازم نيست كه حتما بگويد : بعت من موكلك هذا المتاع ( اين متاع را بموكل شما فروختم ) . فرق بين نكاح و عقود ديگر سپس مىفرماين : بين نكاح و عقودديگر نظير بيع چهار فرق وجود داشته كه اين فروق موجب آن شده كه در بيع مثلا بتوان رسما موكل را مورد خطاب قرار داد ولى در نكاح نتوان اين امر را مرتكب شد و اين چهار فرق بشرح ذيل است : 1 - در نكاح زوجين ( زن و مرد ) دو ركن عقد محسوب مىشوند همانطورى كه ثمن و مثمن در مبيع چنين مىباشند و همانطورى كه در بيع ثمن و مثمن را در عقد بايد نام برده و معيّن نمايند عينا در نكاح نيز بايد زوج و زوجه را معيّن و مشخص كنند ازاينرو تعيين آنها به اين است كه وكيل زن به وكيل مرد حتما بايد بگويد : زوّجت موكلتى ( هند ) من موكلك ( زيد ) تا معلوم شود مورد عقد چه كسانى مىباشند و پرواضح است كه بجاى صيغه مزبور اگر بگويد : زوّجت موكلتى ( هند ) منك خلاف واقع گفته و عقد صحيح نيست . 2 - مورد بيع مال است و مال براى انتقال از شخصى به شخص ديگر قابليت دارد لهذا ممتنع نيست در عقدى كه براى موكل واقع مىشود وكيل را مورد خطاب قرار دهند و نامى از موكل نبرند . اما مورد نكاح بضع و استمتاع است و آن قابل نقل و انتقال اصلا نيست ازاينرو نمىتوان مستقيما وكيل را مورد خطاب قرار داده و نامى